ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΛΕΧΟΥ

Δεν χρειάζεται να γίνεις θηρίο για να επιβιώσεις στη ζούγκλα του θεάματος

		-Κάποιοι συνάδελφοί σου λένε ότι με το που διαβάζουν το σενάριο ενός σίριαλ καταλαβαίνουν αμέσως αν θα πάει καλά. Αυτό έγινε όταν πήρες τα κείμενα του «Ευτυχισμένοι μαζί»; «Η αλήθεια είναι ότι με την πρώτη ματιά είπα "ΟΚ, μια ανάλαφρη οικογενειακή κωμωδία είναι". Χρειάστηκε άλλη μια ματιά για να διαπιστώσω ότι πρόκειται για μια εξαιρετική οικογενειακή κωμωδία. Πολύ καλά δομημένη μέσα στην απλότητά της και με στόχευση. Κάθε γεγονός γίνεται για κάποιο λόγο και οδηγεί την ιστορία κάπου αλλού. Επειτα έδεσε όλη η ομάδα (τετριμμένο, ε;), είναι κι ο Μπέζος που δίνει ρεσιτάλ... Ολα πήγαν καλά». -Αν και παίζεις φέτος τη μαμά, στην ιστοσελίδα που έχουν φτιάξει στο ίντερνετ οι φαν σου λένε ότι θα ήθελαν να σε δουν σε ρόλο πόρνης. «Καλά, δεν το ήξερα ότι εγείρω τέτοια πάθη. Για μένα, βέβαια, θα είχε ενδιαφέρον υποκριτικά,

αλλά, δεν ξέρω γιατί, δεν μου δίνουν ποτέ τέτοιους ρόλους».

-Οι σχέσεις με τους συναδέλφους σου είναι γενικά ομαλές ή μπλέκεις και σε αντιπαλότητες;

«Η δουλειά που κάνουμε, ο τρόπος που δουλεύουμε και ο ανταγωνισμός που ζούμε είναι άγριος. Δεν γίνονται φυσιολογικά πράγματα, αλλά κρατιέμαι όσο μπορώ μακριά από τις διάφορες κόντρες. Δεν χρειάζεται οπωσδήποτε να γίνεις θηρίο για να επιβιώσεις στη ζούγκλα του θεάματος».

-Θυμώνεις εύκολα;

«Ναι, αυτό είναι το ζήτημά μου. Κυρίως στην οδήγηση. Εκνευρίζομαι πολύ. Γίνομαι τούρκος, φωνάζω και μετά οδηγώ άσχημα, αλλά, δεν μπορεί, θα βελτιωθώ κάποτε».

-Στη δουλειά εκνευρίζεσαι το ίδιο;

«Κρατιέμαι. Ξέρω ότι οι ισορροπίες είναι πολύ δύσκολες και έχω το νου μου. Αν και δεν έχουν λείψει οι κακές στιγμές».

-Πες μου μία.

«Κάποια στιγμή ελέχθη πάνω στη δουλειά κάτι που με προσέβαλε πολύ. Δεν είναι κάτι που μεταφέρεται τώρα. Ηταν μια κουβέντα στον αέρα. Επαθα, όμως, κρίση πανικού κυριολεκτικά. Στέγνωσε το στόμα μου, άρχισα να τρέμω και να μην ξέρω τι να κάνω. Επαθα μεγάλη ήττα, κι αυτό γιατί ήταν πάνω στο γύρισμα. Αυτά γίνονται την ώρα της δουλειάς, που είσαι ευάλωτος, που είσαι ανοιχτός. Είναι τρομερό το πόσο μπορεί να πιεστείς κάποια στιγμή».

-Σε πιέζουν ή πιέζεσαι;

«Αφήνω να με πιέζουν. Εμείς επιτρέπουμε στον άλλο να μας το κάνει αυτό. Εμείς είμαστε το πρόβλημα. Ο εαυτός μας είναι ο πιο στενός κορσές. Εγώ, πάντως, ύστερα απ' αυτό άρχισα ψυχανάλυση και τη συνεχίζω εδώ και πέντε χρόνια».


-Αλήθεια, πώς φανταζόσουν μικρή τον εαυτό σου;

«Θα φανεί παράξενο, αλλά με φανταζόμουν όπως είμαι τώρα Θυμάμαι ότι όταν ήμουν μικρή είχα γράψει μια έκθεση και στην ουσία περιέγραφα τον εαυτό μου όπως είμαι τώρα. Σαράντα χρονών, ανύπαντρη, σε ένα σπίτι με μεγάλα παράθυρα και να διαβάζω έναν ρόλο. Την έκθεση μας την είχαν βάλει στο λύκειο με θέμα "Εγώ έπειτα από είκοσι χρόνια"».

-Εχεις δεχτεί σεξουαλική παρενόχληση στη δουλειά;

«Μου έχουν τύχει φλερτ και υπονοούμενα, αλλά σεξουαλική παρενόχληση, να με στριμώξει κάποιος στη γωνία, όχι, δεν έχει τύχει. Ούτε, ας πούμε, να χάσω τη δουλειά μου λόγω ενός τέτοιου περιστατικού».

-Εχεις ακούσει ποτέ να λένε «αυτή παίρνει ρόλους γιατί είναι ωραία»;

«Δεν το έχω ακούσει με τ' αφτιά μου, αλλά, για να είμαι ειλικρινής, το αισθάνομαι σαν αύρα γύρω μου αρκετές φορές».